Eğer Bir Gün
Bir Koyum Olsaydı...
Yolsuz Koy üzerine bir yazı
Hayatta insanın gördüğü bazı yerler vardır; ilk bakışta içinden bir ses yükselir:
"Keşke burası benim olsa..."
Yolsuz Koy benim için tam olarak böyle bir yer.
Bandırma'nın, Kapıdağ Yarımadası'nın saklı köşelerinden birinde duran bu koya ulaşmak bile başlı başına bir hikâye. Arabayla kapısına kadar gidemezsiniz. Toplu taşıma zaten yoktur. Ya uzun bir yürüyüşü göze alacaksınız ya da yan koylardan bir tekne bulup denizin üzerinden geçeceksiniz.
Belki de onu bu kadar özel yapan tam olarak budur.
Çünkü bazı güzelliklere herkes ulaşamasın istersiniz. Biraz emek istesin. Biraz yol istesin. Biraz da sabır...
İlk kez gördüğümde aklımdan geçen şey manzarası olmadı. Ne denizin rengi ne de çevresindeki doğa. İlk düşündüğüm şey şuydu:
"Eğer bir gün kendime ait bir yer hayal edecek olsam, galiba burası olurdu."
Sabahları denizin sesine uyanmak...
Telefonun çekip çekmemesini önemsememek...
Gün batımını izlemek için bir programa ihtiyaç duymamak...
Şehirde sürekli peşinden koştuğumuz şeylerin aslında ne kadar gereksiz olduğunu fark etmek...
Yolsuz Koy bana bunları düşündürüyor.
Bazen insan bir yere sahip olmak istemez aslında. Oranın tapusunu almak, duvarlar örmek ya da sınırlar çizmek istemez. Sadece o hissin sahibi olmak ister.
Benim Yolsuz Koy hayalim de biraz böyle.
Belki hiçbir zaman benim olmayacak.
Belki orada bir evim olmayacak.
Belki yılda bir kez bile gidemeyeceğim.
Ama yine de haritada gördüğümde, bir fotoğrafına rastladığımda ya da aklıma düştüğünde içimde aynı duygu uyanıyor:
"İşte burası... Eğer bir gün bir yere ait olacaksam, galiba o yer burası."
Bazı yerler yatırım değeriyle ölçülmez.
Bazı yerler kaç metrekare olduğuyla anlatılmaz.
Bazı yerler sadece insanın ruhuna dokunur.
Yolsuz Koy da benim için tam olarak böyle bir yer.
Ormanlı, Erdek · Kapıdağ Yarımadası
40.5160° K, 27.8152° D — Bandırma'ya yakın, ulaşımı yalnızca yürüyüş ya da tekneyle.